17 Nisan 2014, Perşembe
   
Metin boyutu

Warning: imagejpeg() [function.imagejpeg]: Unable to open '/home/tgbgen/public_html/images/stories/thumbs/L2hvbWUvdGdiZ2VuL3B1YmxpY19odG1sL2ltYWdlcy9zdG9yaWVzLzIwMTEvTWF5aXMvMy9uYXRvaGFjbGlzYWxkaXJpc2kuanBn.jpg' for writing: Permission denied in /home/tgbgen/public_html/plugins/content/joomslide.php on line 733

Libya'ya Nato-Haçlı Saldırısı

natohaclisaldirisi

İşçi Partisi Ulusal Strateji Merkezi (USMER) İstanbul Başkanı Haluk Dural'ın, Libya saldırısı üzerine Teori dergisinin Mayıs 2011 sayısına yaptığı değerlendirmeyi yayınlıyoruz.

tgb.gen.tr

Genişletilmiş Ortadoğu ve Kuzey Afrika Projesinin doğuşu

ABD Dışişleri Bakanı Colin Powell 12 Aralık 2002 tarihinde Arap ülkeleri için Arap sivil toplumunu güclendirmek, mikro girişimciliği teşvik, politik katılımı genişletmek ve kadın haklarını geliştirmeyi amaçlayan "Ortadoğu Ortaklık Girişimi – The Middle East Partnership Initiative (MEPI)"nin kurulduğunu ilan etti.[1]

Kasım 2003 başında ABD Başkanı Bush Demokrasi için Ulusal Bağış – National Endowment for Democrasi (NED) isimli CIA'nın sivil görünümlü örgütünde yaptığı konuşmada, Irak (işgal altında) ve Ortadoğu'da demokrasiyi geliştirme için verdikleri taahhütleri tekrar etti. Bush'un işaret ettiği hususlar müteakip aylarda "Genişletilmiş Ortadoğu"da demokrasinin geliştirilmesi için yeni bir plan ortaya çıktı.

ABD Senatosu, 8 Nisan 2004 tarihinde, "Genişletilmiş Kuzey Afrika ve Orta Asya Kalkınma Kanunu – The Greater Middle East and Central Asia Act of 2004"nu kabul etti.[2]

Bu kanunun 2. maddesinde sayılan amaçlar arasında; siyasi özgürlüklerinin, özellikle özel sektör marifetiyle kalkınmanın geliştirilmesine destek öngörülmektedir.

3. maddesinin 8. fıkrasında ise "Türkiye'nin AB üyeliğinin desteklenmesinin gerektiği ve Genişletilmiş Ortadoğu ve Orta Asya'ya denge ve ekonomik kalkınma getirilmesi çabalarında Türkiye'nin tek ve kilit ülke olarak rol oynayacağının" ABD Kongresi tarafından tespit edildiği belirtilmektedir.

Ayrıca, kanunun 4. maddesinin (a) bendinde tarif edilen Genişletilmiş Ortadoğu ve Orta Asya terimi ile Arap Ligi'ne dahil 22 ülke ile Arap olmayan 10 ülke Afganistan, İran, İsrail, Kazakistan, Kırgızistan, Pakistan, Tacikistan, Türkiye, Türkmenistan ve Özbekistan olmak üzere 32 ülkenin kastedildiği belirtilmektedir.

Haziran (8-10), 2004 tarihinde Georgia'nın Sea Island kentinde toplanacak olan G-8 zirvesine sunulacak olan "Genişletilmiş Ortadoğu" planının müsveddesinin bir kopyası, Londra'da yayınlanan Al Hayat gazetesinin 13 Şubat 2004 tarihli nüshasında yayınlandı. G-8 toplantısında kabul gören Genişletilmiş Ortadoğu ve Kuzey Afrika Girişimi (Türkçe'deki yaygın ismiyle GOKAP) – Broader Middle East and North Africa Initiative (BMENA) isimli bu plan; seçimlerin izlenmesi için teknik destek, bağımsız gazetecilerin eğitim programları için yardım, hükümet dışı organizasyonlara parasal desteğin artırılması, Ortadoğu Kalkınma Bankası kurulması ve kadınlara eğitim sağlanması gibi reformlar öngörmekteydi. Planda sayılan ülkelere G-8 tarafından Pakistan, İran, Türkiye, Afganistan ve İsrail dahil edildi.[3]

Daha sonra 11 Aralık 2004'de Fas'ın Rabat kentinde ve (11-12) Kasım 2005'de Bahreyn'de toplanan forumlardan sonra tüm dünyada Genişletilmiş Ortadoğu ve Kuzey Afrika Projesi – GOKAP olarak anılmaya başlayan projenin gerçek amacı, ABD Ulusal Güvenlik Konseyi danışmanı Condoleeze Rice tarafından "Ortadoğu'da sınırların değiştirileceği" şeklinde açıklandı. Bu amaç net olarak ABD Silahlı Kuvvetler Dergisinde yayınlanan bir makalede gözler önüne serildi.

ABD Askerî Haberalma Dairesi'ndeki Başkan Yardımcılığı görevinden 1998 yılında emekli olan Yarbay Ralph Peters tarafından kaleme alınan "Kanlı Sınırlar – Blood borders, How a better Middle East would look" isimli bir makale ve yeni Ortadoğu haritası Amerikan Silahlı Kuvvetler Dergisi'nin Haziran 2006 sayısında yayınlanmıştır.[4] Bu makalede Afrika ve Ortadoğu'daki ülkelerin sınırlarının nasıl yeniden çizilmesi gerektiği anlatılarak, yeni harita da yayınlanmıştır.

bopharitasi

"Genişletilmiş Ortadoğu ve Kuzey Afrika Projesi" adının iyice yerleştiği bir zamanda Büyük Ortadoğu yerine kullanılmaya başlanan "Yeni Ortadoğu" terimi, ABD Dışişleri Bakanı Condoleezza Rice tarafından ilk kez Haziran 2006'da Tel Aviv'de ifade edildi. Anglo-Amerikan destekli İsrail'in 2006 Temmuz sonunda başlattığı Lübnan saldırısı sırasında ABD Dışişleri Bakanı Condoleezza Rice ve İsrail Başbakanı Olmert'in Telaviv'de yaptıkları ortak basın toplantısıyla "Yeni Ortadoğu"nun Lübnan'dan yeni sınırların çizilmesiyle başlatıldığı dünyaya ilan edildi.[5]

ABD Afganistan ve Irak'ta yenildi

ABD, 7 Ekim 2001 Afganistan ve 20 Mart 2003'te başladığı Irak işgalleri ile bu ülkelerde halâ nihaî askeri başarıya ulaşamıştır. Afganistan'daki askerî varlığını Irak'tan çektiği birliklerle takviye etmesine rağmen ABD'nin hedeflediği başarı giderek kâbusa dönmektedir. Bu başarısızlıkta, ABD'nin 2008 yılında içine düştüğü ekonomik krizden bir türlü kurtulamaması da önemli bir etkendir. ABD ve müttefiki emperyalist ülkelerin ekonomik krizden çıkışta her zaman başvurdukları tek yol, yeni savaşlardır. Bu dönemde de potansiyel çatışma alanları, beklendiği gibi uzun yıllardır ABD işbirlikçisi diktatörlüklerle idare edilen kuzey Afrika ve Ortadoğu ülkeleridir. Zaten 2000'li yılların başıdan beri uygulamaya konulan projeler bu ülkelerin hedeflendiğini ve gerekli ön hazırlıkların yapıldığını göstermektedir.

Cezayir dışındaki kuzey Afrika ülkelerinde başlayan halk hareketleri, ilk önce Tunus'ta sosyoloji diplomalı işsiz bir gencin Bukhadra şehrinde iş ve ev istemek için belediye başkanıyla görüştükten sonra üzerine benzin dökerek kendisini ateşe vermesi ve ağır derecede yanarak ölmesiyle başladı. Tunus'ta Devlet Başkanı Zeynelabidin Bin Ali'nin ülkeden kaçmasıyla sonuçlandı.

Mısır'a sıçrayan halk hareketleri, Hüsnü Mubarek'in iktidarı bırakması ve ordunun yönetime el koyması ile ABD'nin isteğine uygun şekilde çözüm yoluna girdi. Benzer halk hareketleri halen Yemen ve Bahreyn'de devam etmektedir. Ürdün'de görülen benzer hareketler, kralın aldığı önlemlerle şimdilik yatıştırılmış bulunmaktadır. Zaten batı ile tam bütünleşmiş durumdaki Ürdün'de daha büyük sosyal patlamalara ABD+İngiltere kliğinin izin vermesi mümkün değildir.

Batı emperyalizmi açısından en kritik ülkeler bağımsızlıklarına düşkün, ABD'ye boyun eğmeyen Libya ve Suriye'dir. Bu nedenlerle emperyalist haçlı bu iki ülkeyi tam hedefe yerleştirmiş bulunmaktadır.

Libya'ya saldırı ve arka planı

dnyaharitasiABD Savunma Bakanlığının, genel coğrafî sorumluluk alanına göre altı (6) birleşik savaş komuta merkezi vardır. Bunlar:

1- AFRICOM (Afrika)

2- CENTCOM (Merkez)

3- EUCOM (Avrupa)

4- PACOM (Pasifik)

5- NORTHCOM (K. Amerika)

6- SOUTHCOM (O. ve G. Ame)

Afrika'dan sorumlu olan komutanlık 1 Ekim 2007'de kurulmuş olup, komuta merkezi Almanya'daki ABD üssü Ramstein'dadır. Bu komutanlık ABD'nin Afrika'daki başlıca altı stratejik çıkarının korunmasından sorumludur. Bunlar [6]:

1- Terörizmle mücadele, (aslında teröristleri cesaretlendirmek, bunlara özgürlük savaşçısı gerilla diyerek her türlü yardımı meşrulaştırmak şeklinde anlamak gerekir)

2- Doğal Kaynakları korumak, (doğal kaynaklara EL KOYMAK, sömürgeleştirmek diye anlaşılmalıdır)

3- Silahlı çatışmaları bastırmak, (çatışmaları körüklemek, çatışan taraflara silah satmak, müdahale zemini yaratmak)

4- İnsanî krizleri yatıştırmak, (yardımlarla, gösteriş ve propaganda yapmak)

5- AIDS'in yayılmasını durdurmak,

6- Büyüyen ÇİN etkisine cevap vermek (asıl AMAÇ budur)

şeklinde özetlenmektedir.

cinafrikaticaretiCIA'ya göre 2015'de ABD'nin petrol talebinin % 25'i Afrika'dan sağlanacaktır. 2006 yılında bu oran % 18'dir. Bu ise 1,8 milyon bbl/gün olup, Basra Körfezinden yapılan 2,2 milyon bbl/gün dolayındaki % 21'lik paya yakındır. Petrol varlığı ve üretimi açısından Nijerya, ABD'nin en önemli kaynağıdır, Nijer delta bölgesindeki karışıklık petrol fiyatlarını sarstığı için ABD askerî varlığının ana görevi burayı korumaktır.[7]

ABD'nin Afrika'daki ÇİN etkisini dizginlemekteki amacı, ÇİN'in petrol ihtiyacının % 30'unu başlıca Sudan, Angola, Kongo-Brazavil ve Libya'dan yapması, ürünlerini pazarladığı 47 Afrika ülkesiyle diplomatik ilişki kurması ve bu ülkelerle 2006 yılında 50 milyar dolara ulaşan ticaret hacminin giderek artmış olmasıdır.

GOKAP'ta Yeni Cephe Açıldı

Filistin, Afganistan, Irak'tan sonra Libya ile GOKAP'ta dördüncü cephe açılmıştır. ABD'nin 21. yüzyıl imparatorluk stratejisine uygun askerî doktrini, 2000 yılında yayınlanan;

"Amerikan Savunmasının Yeniden İnşaası – Yeni bir Yüzyıl için Strateji, Kuvvetler ve Kaynaklar"

"Rebuilding America's Defenses – Strategy, Forces and Resources For a New Century"

başlıklı bir raporda, uzun bir fetih savaşı öngörmektedir. Bu askerî programın ana unsurlarından biri "çok cephede eşzamanlı savaşları kesinlikle kazanmak" şeklinde olup, Libya harekâtı bu doktrine uygundur.

Amerika'nın yeni askerî yol haritası ne olacaktır?

Prof. Michel Chossudovsky, 9 Mart 2011 tarihli makalesinde, eski NATO genel komutanı Org. Wesley Clark'ın ağzından şöyle açıklıyor [8]:

"Kasım 2001'de Pentagon'da bir kurmay subayla yaptığı gevezelikte, subayın; şimdi beş yıllık bir programla Irak'a gidiyoruz, ama sırada Irak'la başlayan Suriye, Lübnan, Libya, İran, Somali, Sudan'ın olduğu yedi ülke var ... dediğini aktarıyor. (Wesley Clark, Winning Modern Wars, p. 130)"

15 Şubat 2011'de başlayan isyan nasıl hazırlandı?

Japonya'da yayınlanan "The Asia-Pacific Journal - Japan Focus dergisinde Prof. Dr. Peter Dale Scott imzası ile 27 Mart 2011 tarihinde "Libyalı Özgürlük Savaşçıları ve onların Patronları Kimdir?"

"Who are the Libyan Freedom Fighters and Their Patrons? Peter Dale Scott's Libyan Notebook, March 27, 2011" başlığıyla yayınlanan makalede [9] Batının "Özgürlük Savaşçısı" dediği, emperyalist uşağı, kendi ülkesini bombalayan düşmanla işbirliği yapan "Vatan Hainlerinin" kimler olduğu konsunda ayrıntılı bir inceleme verilmektedir. Bu tespitlere göre; Vatan Haini isyancılar ABD, Fransa, İngiltere, Suudi Arabistan ve İsrail tarafından kurulan ve desteklenen şeriatçı örgütler koalisyonudur. Bu örgütler;

Libya Ulusal Kurtuluş Cephesi (National Front for the Salvation of Libya-NFSL)

ABD ve İsrail tarafından 1981 yılında kuruldu. Örgüt 1984'de Kaddafi'ye karşı başarısız bir suikast düzenledi, Reagan Mübarek'ten Libya'ya savaş açmasını istedi, reddedildi. Çad ve çevre ülkelerde CIA tarafından eğitilen 2000 militanı 1989 Ocak ayında Çad Ordusu tarafından yakalandı. Suudilerin CIA ve Fransız istihbaratı tarafından korunan örgüte 7 milyon dolar yardım yaptığı 2002 de yayınlandı. NFSL 2005'de İngiliz ve 2007'de ABD himayesinde ulusal konferanslar düzenledi.

Libya İslami Savaş Örgütü (Libyan Islamic Fighting Group-LIFG)

Afganistan'da Sovyetlere karşı savaşmış eski mücahitler tarafından 1995'de kurulmuş. 1996'da Kaddafi'ye suikast girişiminde bulunmuş. CIA eski başkanı George Tenet, İngiliz istihbarat örgütü MI-6'yı LIFG'un 6 liderini korumakla suçluyor. MI-5 eski görevlisi David Shayler ise İngiltere'nin örgüte 160 bin $ verdiğini ve İngilterede örgütlenmesi için ikmal desteği verdiğini açıklamış. Libya isyanı başladıktan bir gün sonra Guantanamo'dan serbest bırakılan 110 LIFS üyesine İngiltere 16 Şubat'ta iltica hakkı tanıdı ve onları Bingazi'ye gönderdi.

Geçici Ulusal Konsey (Transitional National Council)

Birincisi ABD'nin, ikincisi İngiltere'nin kontrolündeki iki vatan haini işbirlikçi örgüt, Bingazi'de başlatılan isyan sonrasında Geçici Ulusal Konsey kurdular. Konseyin lider kadrosu [10];

- Mahmut Cibril : 1980-84 Pensilvanya'da siyasi bilimler ve stratejik araştırmalar eğitimi görmüş. 2005'de Libya'ya dönüp, özellikle petrol ve doğal gazın özelleştirilmesi için borazanlığa başlamış. Wikileaks'teki Kasım 2009 ABD kriptosunda "ABD yandaşı" olduğu belirtiliyor.

- Ali Tarhuni : Ömrünün büyük kısmını ABD'de geçirmiş bir diğer devşirme. Michigan State üniversitesinde ekonomi ve maliye doktorası yapmış, Vaşington üniversitesinde doçent olarak çalışmış, isyan öncesinde Mart başında Libya'ya dönmüş.

- Mustafa Muhammet Abdül Celil: 15 Şubat 2011'e kadar Libya Adalet Bakanı olan Celil için Ocak 2010 tarihli ABD kriptosunda "işbirlikçi" olarak tanımlanıyor.

- General Abdülfettah Yunis: Libya İçişleri Bakanıyken, 22 Mart'ta taraf değiştirdi. Daily Telegraph'ın haberine göre, Kaddafi sonrası için İngilizlerin adayı.

- Ali el İsavi : 2005 yılında Bükreş'te özelleştirme politikaları doktorası yapmış. 2006'da Ekonomi, Ticaret ve Yatırım Bakanıyken 2009'da yolsuzluk nedeniyle bakanlıktan atılmış.

- Nasır El Mani : Londra'da lüks bir malikânede yaşayan ve MI-5 ajanlarınca korunan El Mani 2010 yılında, tam 40 kez Türkiye'ye geldiği ortaya çıktı. [11] El Mani, Dışişleri Bakanı Davutoğlu ve istihbaratçılarla defalarca görüştü.

Görüldüğü üzere, ABD liderliğindeki emperyalist devletler, Libya'ya saldırı ve işgal için gerekli hazırlıkları uzun yıllardan beri yapmaktadır. 1987 yılından beri Libya'ya uygulanan silah ambargosu, 2004 yılında kısmen kaldırılmış ve ABD dahil batılı petrol şirketleri Libya'da arama ve üretim ruhsatları aldıkları sözleşmeler imzalamışlardır. Bunlar arasında Fransız Total, İtalyan ENI, Çin Ulusal Petrol Şirketi (CNPC), BP, İspanyol Repsol, Amerikan ExxonMobil, Chevron, Occidental Petroleum, Hess, Holanda Conoco Phillips sayılabilir.

Çinlilerin Libya'da 400'ü petrol işinde olmak üzere 30.000 çalışanı bulunmaktadır. Libya'nın petrol ihracatının % 11'i Çin'e yapılmakta, Çin'in üretim ve arama faaliyetleri diğer şirketlerle kıyaslanamayacak kadar büyüktür.

Libya'nın petrol ihracatında İtalya'nın payı % 25 dolayındadır. Kasım 2010'da Alman petrol şirketi R.W.DIAE Libya'nın Ulusal Petrol Şirketi (NOC) ile uzun vadeli bir arama ve üretim sözleşmesi imzalamıştır.

Ancak bütün bu olumlu tabloya karşın, Amerikan petrol şirketleri Chevron ve Occidental Petroleum kabaca 6 ay önce Ekim 2010'da Libya'daki petrol ve gaz arama sözleşmelerini yenilemeyerek, Libya'yı terketmişlerdir. [12]

Libya'da durum olumlu gibi görülürken, sessizliğin arkasında fırtına güç toplamaya başlamıştır. Nitekim Fransa-İngiltere tarafından 2 Kasım 2010 tarihinde Libya'ya yapılacak hava saldırısının planı açıklandı. Harp oyunu olarak açıklanan planın adı "The Southern Mistral 2011War Games - Güney Karayeli 2011 Harp Oyunları"dır. [13]

21-25 Mart 2011 tarihleri arasında icra edilmesi öngörülen Harp Oyunu senaryosuna göre; BM Güvenlik Konseyi'nin 3003 sayılı Kararı çerçevesinde, diktatörlükle yönetilen ve Fransız ulusal çıkarlarına ciddî tehdit oluşturan, hayali bir Güney ülkesine (Southland) karşı Fransız-İngiliz insanî hava operasyonu yapılmasını öngörmektedir. 21 Mart'ta başlaması planlanan savaş oyunu başlamadan 2 gün önce 19 Mart'ta Fransız ve İngiliz hava kuvvetleri uçakları ile ABD'nin Akdeniz donanması gemilerinden atılan seyir füzeleriyle Libya'ya saldırı planı gerçekten sahnelenmeye başlamıştır.

Geçtiğimiz Şubat ayı başlarında özellikle Bingazi merkezli başlayan kitlesel halk hareketleri, giderek silahlı isyana dönüştü. BM Güvenlik Konseyi acilen toplanarak 26 Şubat 2011 tarih ve 1970 sayılı kararı ile Kaddafi'ye bağlı hükümet güçlerinin halka karşı silah kullanmamasını talep etti. Ancak, bazı ordu birliklerinin isyancılara katılması ile Bingazi'deki isyanın silahlı bir iç çatışmaya dönmesi üzerine BM Güvenlik Konseyi sivillerin korunması için uçuşa yasak bölge ilanı, silah ambargosunun güçlendirilmesi, Libya'nın yurt dışındaki varlıklarının dondurulması, bazı şahısların seyahatlerinin yasaklanmasını içeren 17 Mart 2011 tarihli 1973 sayılı bir Karar aldı. Daha kararın mürekkebi kurumadan, anılan karara aykırı olarak 19 Mart'ta Fransız+İngiliz+ABD kuvvetleri Libya'ya hava ve füze bombardımanına başladılar.

Güvenlik Konseyi'ndeki oylamada, veto hakkına sahip daimî üyeler Rusya ve Çin beklenmedik şekilde çekimser oy kullanarak, askeri müdahaleye meşruiyet sağladılar. Fransız İçişleri bakanının saldırıyı bir "Haçlı Saldırısı" diye nitelemesinden sonra Rusya cılız bir tepki göstererek operasyonları kınadı.

Libya ve petrol

Türkiye'nin iki misline yakın yüzölçümü bulunan Libya, petrol gelirleri sayesinde sosyal refahı yükseltmekte, son otuz yılda okur yazar oranı % 10'larda % 65 dolayına çıkmıştır.

tablo1Sahra çölünün altındaki jeolojik dönemlerden kalma muazzam büyüklükteki içilebilir kalitedeki suyu yapay nehirlerle sahile taşımakta ve tarımsal üretimi artırmaktadır.

Şehirleşme ve konut yapımında çok önemli mesafe alınmış olup, Libya bir şantiye ülkesi görünümündedir. İç çatışmalar öncesinde Türk müteahhitlik firmalarının ülkede 25 milyar dolarlık taahhütleri olup, kurulan şantiyelerde 2,5 milyar dolarlık teçhizat ve 25.000 çalışanı mevcuttu.

Libya, Afrika kıtasında en büyük petrol rezervine sahip ülkesidir. Petrolün üretim maliyeti çok düşük olup 1-1,5 dolar/varil cıvarındadır. Ayrıca petrolün API gravitesi yüksek 36-42 arasında, kükürt içeriği ise düşük % 0,2 - 0,8 arasındadır. Yani petrolün hafif beyaz ürün oranı yüksek, ve kükürtü düşün olduğundan çok kaliteli bir petroldür.

tablo2Libya'nın bilinen petrol rezervlerinin büyük bölümü Sirte basenindedir. Sirte baseninin güneyinde yeralan Al Kufra basenindeki muhtemel petrol rezervi Çad, Sudan ve Nijer'deki büyük petrol sahalarına erişmektedir. Bu durum, Libya'nın bölünme planını da şekillendirmektedir. Bu durumda Libya doğuda Bingazi merkezli ve batıda Trablus merkezli en az iki parçaya bölünecektir. ABD'nin el koyacağı doğu kesimi, Sahradan orta Afrika'ya açılımın kapısıdır.

Afrika'daki en büyük petrol rezervine sahip olan Libya'ya saldırının stratejik hedefi nettir: İnsanî müdahale maskesi altında ülkenin petrol zenginliğine el koymaktır. İşgal sonrasında Libya Ulusal Petrol Şirketi Libyan National Oil Company (NOC) özelleştirilecek, malî kurumlar dağıtılacak, Libya'nın Batı bankalarındaki milyarlarca dolarlık varlıklarına el konulacak ve asla geri verilmeyecektir. Nitekim, isyancılara yapılan yardımlar ve saldırıların masraflarının Libya'nın batı bankalarında dondurulmuş olan 38 milyar dolar dolayındaki hesaplardan ödenmesi kararı alınmıştır.

libya

ABD'nin stratejik kazanımları

ABD'nin GOKAP projesi senaryolarına göre eğer, Türkiye'deki ABD işbirlikçisi AKP, PKK ve yeni CHP'nin destekleriyle 12 Haziran seçimlerini kazanır, Anayasa'nın ilk üç maddesini değiştirip, Türkiye'yi federal ve iki milletli bir yapıya geçirebilirse, Güneydoğu ve Doğu Anadolu bölgelerinde ilan edilecek "Özerk Bölge" vasıtasıyla, BM İkiz Sözleşmelerinin 1inci maddesi uyarınca ayrılıkçı Kürt hareketi "Kendi Kaderini Tayin Hakkı" için BM'den plebisit talebinde bulunacaktır.

Bölge kuzey Irak'ta ilan edilecek kukla Kürt devletiyle bütünleşecek, Suriye'ye yapılacak bir Nato-Haçlı operasyonuyla parçalanacak olan Suriye üzerinden Akdeniz'den Hazar'a kadar 250-300 km derinliğe sahip bir enerji koridoru ABD'nin işgaline açılacaktır. Bu koridordan Akdeniz'e indirilecek Hazar ve kukla Kürt devletinin petrollerinin Akdeniz'deki seyir güvenliği, ABD'nin denetimine geçecek olan kuzey Afrika devletçiklerinin korumasıyla sağlanacaktır.

Libya'ya yapılan bu askerî müdahale sonunda, tarihsel olarak Fransız ve kısmen İtalyan ve İspanyol etkisi olan Kuzey Afrika'da, ABD hegemonyası kurulacaktır. Tunus, Fas ve Cezayir'in Fransa ile olan politik bağları Vaşington'un dizaynı ile zayıflatılacak, daha önce Çinhindi'nde olduğu gibi Fransa yerine ABD ile ahenk içinde rejimler kurulacaktır.

Libya; Cezayir, Tunus, Nijer, Çad ile sınırdaştır. Libya'ya askerî müdahale ve muhtemel işgal sonrasında, kurulacak kukla rejimler, Çin'i bölgeden çıkaracak, Çin Ulusal Petrol Şirketinin faaliyetlerine son verecektir.

Afrika'nın haritası yeniden çizilerek, 1884 Berlin Konferansının çektiği sınırlar bu yeni sömürgeleştirme prosesiyle, kazınıp silinecektir. Afrika'nın 21. yüzyıldaki yeniden bölünmesinde, Anglo-Amerikan işbirliği, Frankofon Afrika'da Fransız-Belçika etkinliğini kırarken, petrol ve doğalgazın yanında; kobalt, krom, manganez, platin ve uranyum paylaşımı önem kazanacaktır.

Libya'nın askerî işgali ile parçalanması ve ABD güdümünde küçük devletlere bölünmesi başarılabilirse, Sahra'dan açılacak kapıyla, Haçlı ordusu doğal kaynaklarını yağmalayacağı orta ve doğu Afrika'daki bağımsız devletleri sömürgeleştirmeye başlayacaktır.

africom

Haluk Dural
İP Ulusal Strateji Merkezi-USMER İstanbul Başkanı

[1] : CSR Report for Congress, RS22053 February 15, 2005, dipnot 2
[2] : http://www.govtrack.us/congress/billtext.xpd?bill=s108-2305
[3] : CSR Report for Congress, RS22053 February 15, 2005, dipnot 7
[4] : http://www.armedforcesjournal.com/2006/06/1833899/
[5] : Secretary of State Condoleeza Rice, Special Briefing on the Travel to the Middle East and Europe of Secretary Condoleeza Rice (Pres Conference, U.S. State Department, Washington, D.C., July 21, 2006)
http://www.state.gov/secretary/rm/2006/69331.htm
[6] : Sean McFate: "U.S. Africa Command: A New strategic paradigm?" Military Review, January-February 2008, p. 12. Available at http://usacac.army.mil/CAC/milreview/English/JanFeb08/McFateEngJanFeb08.pdf
[7] : a.g.y.
[8] : "Operation Libya" and the Battle for Oil: Redrawing the Map of Africa, Prof Michel Chossudovsky, Global Research, March 9, 2011 http://www.globalresearch.ca/index.php?context=va&aid=23605
[9] : http://www.japanfocus.org/-Peter_Dale-Scott/3504
[10] : Aydınlık Gazetesi, 29 Mart 2011
[11] : Aydınlık Gazetesi, 28 Mart 2011
[12] : "Operation Libya" and the Battle for Oil: Redrawing the Map of Africa, by Prof Michel Chossudovsky, Global Research, March 9, 2011. http://www.globalresearch.ca/index.php?context=va&aid=23605
[13] : When War Games Go Live: "Staging" a "Humanitarian War" against "SOUTHLAND"
Under an Imaginary UN Security Council Resolution 3003, by Prof. Michel Chossudovsky, Global Research, April 16, 201. http://www.globalresearch.ca/index.php?context=va&aid=24351

natohaclisaldirisi




Paylaş / Arkadaşına Gönder / Favorilere Ekle

Yorum ekle


Son Yorumlananlar

Yönetici Girişi